Miś odwiedza Wisłę

Miś Przedszkola nr 352 z innymi misiami odwiedza Wisłę

5-26 listopada Miś Przedszkola nr 352 odkrywał tajemnice Wisły !!! 24 listopada Dzieci otrzymały list:
Kochany Przedszkolaku !!!Kochany Rodzicu !!!
Jeśli miałbyś ochotę, zabierz swojego Misia nad Wisłę w ten wyjątkowy dzień jakim jest Dzień Pluszowego Misia (sobota 25 listopada) i wspólnie odkrywaj tajemnice Naszej rzeki. Zrób zdjęcie i prześlij je na adres kancelaria@przedszkole352.edu.pl Pokażemy je we wtorek na filmie pt.” Miś Przedszkola nr 352 z innymi misiami odwiedza Wisłę”. Jeśli jednak nie uda Ci się tam dotrzeć, pomyśl co mógłbyś zrobić nad Wisłą i stwórz książeczkę z cyklu „Razem z Misiem odkrywamy tajemnice Wisły” Nadaj też swój tytuł 🙂 Książeczkę przynieś w poniedziałek 27 listopada, a we wtorek 28 listopada połączymy ją z innymi publikacjami i stworzymy Naszą wspólną biblioteczkę. Twój Miś Przedszkola nr 352
Swoją wycieczkę dzieci zaczęły przy Moście Łazienkowskim Najpierw przeszły obok Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego, gdzie Misiowi bardzo spodobały się różnego rodzaju kajaki i łódki, które teraz niestety z powodu pogody cumują w marinie. Przeszli więc dalej i zobaczyli wielką bramę. Rodzice wytłumaczyli przedszkolakom, że to brama przeciwpowodziowa, przez którą statki wypływają na Wisłę. Później zobaczyli w oddali PGE ARENA czyli nasz Stadion Narodowy, ale w wodzie stał jakiś pomnik. I tu znowu Rodzice przyszli dzieciom z pomocą i opowiedzieli, że jest to jedna z trzech części Pomnika Sapera (Saperzy wbijający pal w dno Wisły) oraz Cypel Czerniakowski na którym lądowali żołnierze przychodzący z pomocą walczącym powstańcom warszawskim. Przypomniało nam się, że latem z tego miejsca płynęliśmy promem na druga stronę Wisły. Ponieważ zrobiło nam się dzieciom zimno i Misiowi marzły już uszka, wszyscy postanowili wrócić wzdłuż Wisły oglądając jeszcze z daleka Grubą Kaśkę (największą studnię infiltracyjną w Europie). Spacer rodziny skończyły oglądając Port Czerniakowski, w którym kiedyś działała stocznia rzeczna. Misiowi bardzo spodobały się drewniane pomosty. Wszyscy wrócili do domu zmarznięci, ale zadowoleni i z przekonaniem, że wrócą w to miejsce wiosną i latem.